این روزها  دارم زندگی عجیبی را تجربه می کنم!!  یک زندگی غیر عادی!‌که به طرز کاملاً عادی  بوی پــــــــــول می دهد!!  بوی ثروت را نمی دانم اما قطعاً بوی پول می دهد. نه برای من!!  اما بوی پول  مثل بوی سير داغ ! مثل بوی بادمجان سرخ شده، مثل  بوی شيرين شله زرد همه جا می پيچد!!! حتی اگر از خانه  همسايه  ثروتمند سر کوچه بيايد. 

این روزها من!‌منه ساده!!‌ منی که تا  چند ماه پیش   هر روز توی  تاکسی های  نارنجی  تهران،‌ فاصله خانه و کار را  بالا و پایین می کردم و  این روزها توی مترو همین طور به موجودات عجیبی  که با همه آن هایی که من تمام آن سالها   با نام انسان  توی ذهنم حکشان کرده بودم تومنی ۷۰۰ تومان تفاوت دارند چشم می دوزم و گاهی از فرط تعجب یادم می رود که نفس بکشم و وقتی دارم خفه می شم  هراسان  هوای آلوده به بازدمشان را فرو می دهم  و بعد خودم را قانع می کنم که  خفگی ام از  گرمی هواست و  نه  فراموشی نفس کشیدن!!!
همین من که  بی وقفه نگاه می کنم   با چشمهایی که  گاهی مجبور می شوم ببندمشان که مبادا  هزاران سوالم  سرریز شوند  توی خیابان های شهر  که مبادا شهر غرق شود و من و کنجکاویم بشویم بهانه و ناممان را  بگذارند  بلای آسمانی  خدایی برای قوم  اعجوج و معجوج و غرق  شده! 

همین من که مدتی است کفش پاشنه  بلند می پوشم و  رژیم بی فایده می گیرم که توی  کت دامن هایم از  تنگی خفه نشوم اما هیچ کس!! نه من را  نه  مدیرم را نه رییس مدیرم را توی این کت و دامن ها و  کت شلوار های برازنده!!! مارک دار آقا و خانم مهندس صدا نمی کند، و من که کم کم دارم فراموش می کنم که  اصلاً مثلاً خانم مهندسم! ؟

همین من که  پشت میز کار م خودم را توی صندلی گم می کنم و  هدفونم را  فشار می دهم  دم پرده گوشم و  زمزمه  می کنم  و گه گاه که توی  مانیتورم غرق می شوم  توی همان  صندلی نرم و راحتم   می قرم  و با یک دست بشکن می زنم  که نیّر دیگه بسه بیا یک کم  وفا کن!!!

همین من  که تا  دیروز (‌چند ماه  پیش)‌خودم را کشته بودم و افتخار ملیم طراحی یک مجموعه  چندین ۱۰۰۰۰ متر مربعی بود!  همین  من !‌برق  از کله ام پرید!!‌وقتی  معمار منظر معروف  دنیا  آمد و  تقه  با  اتاقم زد و من با دهان  باز نگاهش کردم!‌و  خودم را قانع کردم که  نه این اون نیست!! و وقتی خودش را معرفی کرد چند ثانیه  طول کشید  که دهان از تعجب بازم را ببندم  و بعد مثل  فنر پریدم و دست دادم و  هل  بودنم خنداندش و گفت! پس می شناسیم و من فقط آب دهانم را قورت دادم!! و لالمانی مطلق گرفتم!  به  پروژه روی میزم نگاه کردم و بعد به آقای معمار منظر دنیا!!  که  از جنوب  فرانسه  آمده  بود و  من  بايد يک هفته در کنارش کار می کردم و مفتخر می شدم!! و همان  معمار منظر  معروف دنيا که  برق  ساعت رولکس آن چنانی و کفشهای اين چنانيش باز هم دهانم را باز نگاه داشته بود!  و وقتی همه حضار سر صبر !! دندان هايم را شمردند تازه يادم آمد که من اسب نيستم و دهانم  را بستم!! و گفتم من  متعجب  نيستم!!‌اصلاً! ابداً!!! فقط  من  با دهان باز پلانگتون های توی آکواريم  ذهنم را می بلعم!! 

همين آقای خوش تیپ!!  چنان با همين  من  رفتار می کرد  که انگار من هم  معمار معروف و خوش تیپ دنيا هستم!! قدر جناب خر  سواد دارم و به اندازه يک فيل آبی  تجربه و به  اندازه يک نهنگ سفيد دريای شمالی  ايده های خوب  قابل اجرا!!‌  و من باز دهانم  از تعجب  باز ماند که  پس آقای دکتر  فلانی و مهندس بهمانی که سال ها جور شاگرديشان را کشيده بودم، کشيده  بوديم !! !!  هميشه  با يک ابروی بالا و يکی پايين  از بالا و پايين عينک به شيوه  غلام اربابی !‌بالا و پايينمان می کردند و  ما  ( من) باز هم خوش بودم که با آقای مهندس فلانی کار می کنم!!‌ و ...... البته آنجا پلانگتونی نبود که ببلعم!!
 همان روز !!تازه فهمیدم  این ویلاهای گوگوری مگوری که من (!‌منی که آرزوی طراحی  آپارتمان ۲۰۰ متری را داشتم به گور می بردم  که کسی پول خرید بیشتر از ۱۲۰ متر را نداشت و اگر داشت چرا بیاید سراغ من!!  و اگر می امد  سراغ  آقای استاد !!‌و استاد  از سر بی حوصلگی!!! يا کمی دست مزد کار را به من واگذار می کرد!!!  دايم زير گوشم  زمزمه می کرد دقت کن  خوب کار کن!!  اين ويلا، اين ساختمان اين ...  فلان قدر تومان قيمت دارد!!  ) تمام روزهای  گذشته را  رویشان  جولان داده ام  گران ترین مجموعه  تابستانی دنیاست!!

همين من !‌منه ساده و بی دست  و پا، منه نديد  بديد!!!  از روزی که فهميده ام قيمت کوچکترين ويلايی که طراحی کرده ام  فقط دو ميليون يوروست!!!!!!  همين من !‌بيش تر از قبل متعجبم!!

حالا دست هايم  بوی پول می دهند.  حتی شب ها توی خواب!!‌ حالا هر خطی که می کشم  شوخی ام  می گيرد که بوی پول ثروتمندان را  بکشانم  توی راهرو های ذهنم!!‌

 اما دهانم  باز است از تعجب!!! زود خيلی زود اربابان  ثروتمند دنيا توی  فضای خيالی  ذهن من روی کاغذ و توی دنيای  پولداريشان  از جنس  سنگ و  سيمان راه خواهند  رفت!!

و من همچنان  دهانم باز است! بازه باز!!!!

توی راه بازگشت روی یک تابلوی بزرگ کنار جاده نوشته شده بود Waburn Abbey Safari Park !!!

تکرار کردم  ABBEY ؟؟

جواب داد: Yes It has been an abbey  Before

و من باز  پرسیدم       ???? U  mean  an Abbey !! A real one  

بدون تعجب جواب داد Yes Abbey  U know where Monks used to live!!!!

 و من با خودم  فکر کردم   And now Monkeys live there!!!!!!!!